System waluty złotej
System waluty złotej (zwany także: gold standard, parytet złota, standard złota) to pierwszy międzynarodowy system walutowy, w którym podstawowa jednostka pieniądza jest odpowiednikiem wartości określonej wagi złota oraz w którym emitenci pieniądza zapewniają, pod określonymi warunkami, wykupienie wydanych pieniędzy za złoto o tej wadze. System waluty złotej wykształcił się pod koniec XIX wieku i funkcjonował do wybuchu I wojny światowej. System ten, w porównaniu z innymi systemami pieniężnymi, charakteryzuje się dużą stabilnością w obiegu wewnętrznym i międzynarodowym, wyrażając się w stosunkowo niewielkich wahaniach cen, powodowanych głównie odpływem dużych ilości kruszcu lub odkryciem nowych złóż.
Jednostki pieniężne wszystkich krajów są określone na takich samych podstawach – zawartości w nich złota – dlatego również ich wartości relatywne można ocenić przez podzielenie odpowiednich zawartości złota. Współczynnik ten, nazywany parytetem, jest abstrakcyjną ceną relatywną, inaczej mówiąc – relatywną ceną referencyjną. Cechą charakterystyczną systemu waluty złotej są wahania wokół parytetu, które ze swej natury są bardzo ograniczone.
Tagi: emitenci pieniądza, jednostka pieniądza, pierwszy międzynarodowy system walutowy, System waluty złotej, złoto
